ضریح:
ضریح فعلی حرم، پنجمین ضریحی است که طی حدود 500 سال گذشته بر مزار علی بن موسیالرضا(ع) نصب شده است. از جمله معروفترین آنها، ضریح فولادی فتحعلیشاه بوده است.
ایوان طلا:
در حرم علی بنموسیالرضا(ع) دو ایوان طلا یکی در صحن عتیق و دیگری در صحن نو قرار دارد که اولی مربوط به دوره تیموری است و در دوره نادری طلاکاری شده و دومی مربوط به دوره قاجار است.
ایوان صحن نو (ساعت):
از جمله ایوانهای دیدنی حرم علیبنموسیالرضا(ع) که دارای کتیبههای دوره قاجار و کاشیکاری معرق و مقرنس است.
ایوان شرقی صحن کهنه (ایوان نقاره خانه):
این ایوان ساخت دوره شاهعباس است که با کاشیهای معرق و کتیبههای ثلث و نستعلیق در دوره قاجار مزین شده است.
ایوان شمالی صحن کهنه (ایوان عباسی):
این ایوان ساخته دوره فتحعلیشاه است و نمای داخلی آن گچ سنگنما، کاشی معرق و کتیبه است.
ایوان غربی صحن کهنه:
این ایوان از ساختههای دوره شاهرعباس با کتیبههایی به خط علیرضا عباسی است.
پنجره فولاد:
معروفترین پنجره حرم که آداب رایج دخیل بستن پارچه سبزرنگ عمدتا روی این پنجره صورت میگیرد.
ایوان شرقی صحن کهنه (ایوان نقاره خانه):
این ایوان ساخت دوره شاهعباس است که با کاشیهای معرق و کتیبههای ثلث و نستعلیق در دوره قاجار مزین شده است.
سقاخانه اسماعیل طلا:
تنها سقاخانه قدیمی حرم که در ابتدا با سنگی که به دستور نادرشاه از هرات به مشهد آورده شد، ساخته اما در دوره فتحعلی شاه قاجار به شکل امروزی و طلاکاری شد.
سقاخانه صحن نو:
از این سقاخانه مربوط به دوره ناصرالدین شاه فقط سنگاب آن به جا مانده است.
صحن نو (صحن آزادی):
مربوط به دوره فتحعلیشاه که برج ساعت برفراز ایوان جنوبی این صحن است.
صحن کهنه (صحن عتیق):
قدیمیترین صحن حرم مربوط به دوره تیموری که در دوره شاهعباس توسعه یافت و ایوان جنوبیاش طلاکاری شد
صحن موزه (صحن امام خمینی):
در چند مرحله و در دوره پهلوی ساخته شد.
کتابخانه مبارکه:
قدمت قرآنهای وقفی آن به 1000 سال میرسد، جای آن در طول سدهها بارها تغییر کرده و فضای فعلی آن مربوط به دوره پهلوی است.
کتابخانه مبارکه:
آرامگاه شیخ بهایی: رواق کوچک آیینهکاری شده با سنگ مرمر که مزار شیخ بهایی است.
صحن کهنه (صحن عتیق):
قدیمیترین صحن حرم مربوط به دوره تیموری که در دوره شاهعباس توسعه یافت و ایوان جنوبیاش طلاکاری شد
